Home
Taalunie Toneelschrijfprijs
Van der Viesprijs
Taalunietoneelschrijfprijs 2010 voor Gif
De Taalunie Toneelschrijfprijs 2010 is toegekend aan Gif van Lot Vekemans. Deze prijs wordt
elk najaar uitgereikt voor de beste theatertekst die in het voorbije seizoen op de planken is
gebracht. Mede genomineerden waren Sophie Kassies met de tekst ik, calvijn en Pieter de
Buyser met de tekst nachtevening. De jury bestond dit jaar uit regisseur Thibaud Delpeut,
schrijver en regisseur Stijn Devillé en actrice Eva Zwart.
De jury zei over Gif: “Lot Vekemans weet het hart recht te treffen met deze prachtige dialoog
over twee mensen, die eerst een kind verloren hebben, toen zichzelf en toen elkaar. Het getuigt
van gerijpt schrijverschap een dergelijke thematiek geloofwaardig en invoelbaar te maken
zonder te vervallen in beschouwing. Gif geeft blijk van een groot gevoel voor psychologie en
voor subtekst: Lot Vekemans weet tot de kern van de pijn door te dringen en de complexe
emotionaliteit van de personages naar boven te halen. Gif is bondig en trefzeker van taal, en de
dialogen zijn fenomenaal en messcherp.”
Voor het tweede jaar op rij lazen ook studenten van vijf Vlaamse en Nederlandse
theateropleidingen (KASK Hogeschool Gent, Universiteit Antwerpen, Universiteit Gent,
Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en Vrije Universiteit Brussel) de genomineerde teksten. Zij
verkozen eveneens Gif als winnende tekst. Voor het gehele juryrapport klik je hier.
Klik hier om de toespraak van Lot Vekemans bij de prijsuitreiking te zien.
Gif staat op het repertoire bij NTGent en bij de Münchner Kammerspiele. Tevens speelt er vanaf
2 december 2011 een Spaanse versie onder de titel Antes te gustaba la lluvia.
De tekst van Gif is uitgegeven in het Nederlands en het Duits (0nder de titel Gift) door de
Nieuwe Toneelbibliotheek. De boekjes zijn daar ook te bestellen.
Terug naar teksten
VAN DER VIES PRIJS 2005 VOOR TONEEL toegekend aan Lot Vekemans;
de jury bestond uit Abdelkader Benali, Sonja van der Valk en Loek Zonneveld
In de eerste scène van Lot Vekemans’ toneeltekst Truckstop (2001, uitgevoerd door het MUZ-theater
in Zaandam, regie Alan Zipson) komt een meisje van achttien op. Ze lijkt een typisch geval van adhd,
bij wie wat schroefjes en moertjes loszitten. ‘Ik ben een doorzetter. Steeds weer proberen. Als een
ander het opgeeft, ga ik nog even door. Da’s nou typisch mij. Vermoeiend soms. Voor anderen. Ik
heb daar geen last van.’ Rake, korte, typische Lot Vekemans-zinnen. Je gaat als toeschouwer
meteen rechtop zitten. Onthullingen én raadsels intrigerend in elkaar geschroefd. In de scènes na
die opening schetsen Katalijne (zo heet het meisje) en haar moeder van 62 hoe hún trots, hun café
annex logies&ontbijt-aan-de-grote-weg, hoe hun ‘Truckstop’, ongeveer in elkaar steekt. En wie er
langs komen. Dan introduceren ze Remco, een trucker van 28, waar Katalijne als een blok voor is
gevallen. Ze viel aanvankelijk uitsluitend voor zijn stem - dat is een mooi detail. We zitten binnen tien
minuten in het verhaal dat Lot Vekemans heeft bedacht. Dan doet de schrijver een meesterzet. In de
vierde scène onthullen de personages dat ze alledrie dood zijn. We krijgen de nare details over hun
dood te horen. Het laatste woord van die vierde scène is een klap in het gezicht van de
toeschouwer: Morsdood! Vanaf dat moment reconstrueert het trio de oorzaken van hun tragische
dood. Het publiek wordt permanent in vertrouwen genomen, de personages pellen zichzelf en hun
drijfveren af.
Truckstop is een meesterlijke thriller, én een requiem voor drie verliezers. Het fraaie van Vekemans’
effectieve schrijfstijl is dat de personages zich willen laten kennen, en tegelijkertijd blijven er raadsels
als dampkringen om hen heen zweven. Iedere keer wanneer je als toeschouwer denkt: ah, ja, daár
komt het vandaan -duiken er nieuwe drijfveren op, nieuwe raadsels, nieuwe geheimen. Achterover
leunen is er als publiek niet bij.
klik hier voor gehele juryrapport